PL
Italiano
English
Deutsch
Français
Español
Română
日本語
Baccalà po sycylijsku
Baccalà alla siciliana
Baccalà (solony dorsz) duszony z pomidorami, oliwkami i kaparami.
Zawiera
Baccalà to w Neapolu wigilijna ryba, obok węgorza capitone.
Historia dania Baccalà po sycylijsku
Baccalà po sycylijsku to baccalà duszone z pomidorami, oliwkami i kaparami, danie rozpowszechnione na całym Południu.
Baccalà to solony, konserwowany dorsz, który dotarł nad Morze Śródziemne wraz z handlem z Północą. Według niektórych rekonstrukcji upowszechnia się w Neapolu w XVI wieku jako jedzenie ubogich i zyskuje na znaczeniu dzięki dniom postnym narzuconym przez Kościół. W 1884 roku Matilde Serao wymienia zapach „baccalà in molle”, czyli moczonego, wśród tych, które wypełniają targ Pignasecca.
W Wigilię Bożego Narodzenia, dzień postny, baccalà jest jednym z typowych drugich dań neapolitańskiej wieczerzy wigilijnej, przede wszystkim smażone, obok węgorza capitone. W nocy z 23 na 24 grudnia Neapolitańczycy tłumnie odwiedzają targi rybne, żeby je kupić.
Dlaczego w Neapolu je się baccalà w Wigilię?
Wigilia to dzień postny, bez mięsa: baccalà, tanie i łatwe do przechowywania, stało się jednym z typowych drugich dań neapolitańskiej wieczerzy wigilijnej, obok węgorza capitone.
Od kiedy w Neapolu je się baccalà?
Według niektórych rekonstrukcji od XVI wieku. W 1884 roku Matilde Serao opisuje je już sprzedawane namoczone na targu Pignasecca.