PL
Italiano
English
Deutsch
Français
Español
Română
日本語
Ostrygi
Ostriche
Ostrygi otwierane tuż przed podaniem.
Zawiera
W XIX wieku stragany ostrygarzy w Santa Lucia sprzedawały ostrygi z jeziora Fusaro, gdzie hodowali je Burbonowie.
Historia dania Ostrygi
Ostrygi mają w Neapolu historię, która zaczyna się od Rzymian. Pliniusz Starszy pisze, że Gajusz Sergiusz Orata jako pierwszy stworzył w Bajach sztuczne hodowle ostryg, w czasach mówcy Lucjusza Krassusa, i jako pierwszy uznał za najlepsze te z jeziora Lucrino. Robił to, jak zaznacza Pliniusz, dla zysku, a nie z łakomstwa.
W 1752 roku Karol Burbon kupił jezioro Fusaro jako królewski rezerwat łowiecki i rybacki. Ferdynand IV rozwinął tam hodowlę ostryg, trzymanych na wiązkach chrustu nad kamieniami, z dala od mułu, i lubił je sprzedawać osobiście. Na brzegu wciąż stoi Ostrichina, willa otwarta w 1825 roku.
W XIX wieku ostrygi z Fusaro sprzedawano na straganach ostrygarzy w Santa Lucia. Przewodnik z 1845 roku opisuje te stragany z ostrygami w wiadrach z morską wodą i latarnią zawieszoną nad każdym z nich, „niemal jak nieustająca iluminacja”. Matilde Serao w 1884 roku wciąż wspomina „ostrygarzy” z Santa Lucia. Ten świat skończył się wraz z budową nowego nadmorskiego bulwaru i z przebudową miasta zwaną Risanamento, które odsunęły mieszkańców Santa Lucia od morza.
Czy w Neapolu jadło się ostrygi?
Tak: od rzymskich hodowli w jeziorze Lucrino, o których pisze Pliniusz, przez burbońską hodowlę w Fusaro, aż po stragany ostrygarzy w Santa Lucia w XIX wieku.
Kim był „l’ostricaro fisico” z Neapolu?
Ostrygarzem z Santa Lucia, który według tradycji wypisał na swoim straganie, jak tytuł szlachecki, żart króla, który powiedział mu, że ma „posturę ostrygarza”. To ludowa opowieść: wersje nie zgadzają się ani co do imienia ostrygarza, ani co do tego, który to był król.
Co to jest Ostrichina nad jeziorem Fusaro?
Burbońska willa na brzegu jeziora Fusaro, otwarta w 1825 roku i związana z królewską hodowlą ostryg.