Babà napoletano
’o babbà
Babà napoletano
Ciasto drożdżowe w kształcie grzybka, nasączone syropem z rumem.
Zawiera
Narodziło się w Lotaryngii, na dworze Stanisława Leszczyńskiego; do Neapolu przywieźli je monsù, francuscy kucharze wielkich rodów. Tutaj „si’ comme a nu babbà” to komplement.
Historia dania ’o babbà
’O babbà, czyli babà napoletano, to ciasto drożdżowe w kształcie grzybka, nasączone syropem z wody i cukru aromatyzowanym cytryną, z dodatkiem rumu. Region Kampania wpisał je na listę swoich Tradycyjnych Produktów Rolno-Spożywczych.
Nie narodziło się w Neapolu. Pochodzi z Lotaryngii, z dworu Stanisława Leszczyńskiego, króla Polski na wygnaniu: według najczęściej przytaczanej opowieści Stanisław uważał kugelhopf za zbyt suchy i kazał go nasączać likierem. Jego córka Maria poślubiła w 1725 roku Ludwika XV i zabrała do Wersalu cukiernika Nicolasa Stohrera, który w 1730 roku otworzył w Paryżu swoją cukiernię, działającą do dziś. W Paryżu ciasto dostaje rum i kształt kopuły.
Do Neapolu przywieźli je monsù, francuscy kucharze wielkich rodów, i tu nabiera dzisiejszego kształtu i nasączenia. Pod koniec XIX wieku to deser mieszczaństwa, który je się także w drodze. O nazwie krąży legenda: Stanisław miał je nazwać na cześć Ali Baby, bohatera Baśni z tysiąca i jednej nocy.
Dziś w Neapolu „si’ comme a nu babbà” to czuły komplement: jesteś słodki jak babà.
Babà jest neapolitańskie czy francuskie?
Narodziło się w Lotaryngii, na dworze Stanisława Leszczyńskiego, a ostateczną postać zyskało w Paryżu dzięki cukiernikowi Stohrerowi. W Neapolu, dokąd przywieźli je monsù, nabiera kształtu grzybka i nasączenia z rumem, dzięki którym stało się symbolem miasta.
Skąd się wzięła nazwa babà?
Według tradycji Stanisław nazwał je na cześć Ali Baby z Baśni z tysiąca i jednej nocy; inna hipoteza wiąże ją z polskim słowem „baba”. Żadna z nich nie jest udokumentowana.
Jak jest babà po neapolitańsku?
’O babbà, przez podwójne b, jak w komplemencie „si’ comme a nu babbà”.

