Friarielli – neapolitańskie rapini

Historia dania ’e friarielle

Friarielli, po neapolitańsku ’e friarielle, to młode, delikatne kwiatostany odmiany rapini (cime di rapa), zbierane, zanim zakwitną. To ta sama roślina co apulijskie cime di rapa, do których jednak należą także liście i łodygi. W Rzymie nazywa się je broccoletti.

Pochodzenie nazwy jest niepewne: według najczęściej przytaczanej hipotezy pochodzi od „frijere”, smażyć, bo przyrządza się je na patelni z oliwą, czosnkiem i papryczką chili. Ten sposób przyrządzania ma też nazwę w dialekcie: „vruoccoli scuppettiati”. Uprawia się je w całej Kampanii, a szczególnie cenione pochodzą z okolic Caserty; najlepsze są od późnej jesieni do wczesnej wiosny. Je się je z kiełbasą, na pizzy i w kanapkach.

Już w XIX wieku były jedzeniem ludu: Matilde Serao w 1884 roku wymienia „sałatkę z brokułów rzepowych” wśród tanich dań. Uwaga, by nie pomylić ich z friggitelli, słodkimi zielonymi papryczkami, które w niektórych regionach nazywa się „friarelli”.