Sałatka z ośmiornicy
’o purpo
Polipo all'insalata
Ośmiornica (polpo verace) gotowana w aromatyzowanej wodzie, doprawiona oliwą, cytryną, natką pietruszki i czosnkiem.
Zawiera
W Neapolu mówi się „'O purpo se coce dint'a ll'acqua soja”: ośmiornica gotuje się we własnej wodzie. Dotyczy to także ludzi – czasem trzeba cierpliwie pozwolić im dusić się we własnym sosie.
Historia dania ’o purpo
Sałatka z ośmiornicy to ośmiornica (polpo verace) ugotowana i doprawiona oliwą, cytryną, natką pietruszki i czosnkiem. W Neapolu na ośmiornicę mówi się „polipo”, a w dialekcie ’o purpo.
To jedno z najstarszych dań ulicznych w mieście. W 1884 roku Matilde Serao opisuje kobiety, które sprzedawały „kawałek ośmiornicy gotowanej w morskiej wodzie, przyprawionej bardzo ostrą papryką”, i parujące „kotły z ośmiornicami”. Aż do czasów powojennych wywar z ośmiornicy był zimową przekąską ludowych dzielnic; Giuseppe Marotta w „Oro di Napoli” nazywał go „herbatą morza”. Raffaele Viviani w „Festa di Piedigrotta” wprowadza na scenę nocnego sprzedawcę „purpetielli veraci”.
Ośmiornica trafiła też do przysłów. „’O purpo se coce dint’a ll’acqua soja”, ośmiornica gotuje się we własnej wodzie: trzeba umieć czekać. A w parne dni mówi się, że morze „pare ’nu brodo ’e purpo”.
Co znaczy „’o purpo se coce dint’a ll’acqua soja”?
Dosłownie: ośmiornica gotuje się we własnej wodzie. To zachęta do cierpliwości, do tego, by pozwolić rzeczom, i ludziom, dojrzeć samym.
Polpo czy polipo – jak po włosku mówi się na ośmiornicę?
Po włosku obie formy są poprawne; w Neapolu mówi się „polipo”, a w dialekcie ’o purpo.

